2017 yılında elime bir kitap geçti: Prof. Dr. Taner Damcı'nın "Bir Yol Var" adlı kitabı. Onu okumak yetmedi — yaşamam gerekiyordu. İki yıl içinde kendimi Tuz Gölü'nün ortasında, Türkiye'nin en zorlu uzun mesafe yarışlarından birinin içinde buldum: Runfire Salt Lake Ultra Maratonu, 100 mil, 160 kilometre.
Oraya tek adımda gelmedim. Yolculuk, Temmuz 2018'de 21K'lık ilk ultra deneyimimle başladı ve şöyle ilerledi:
- 2018 EylülKaçkar · 46K
- 2018 EkimKapadokya · 63K
- 2018 Aralıkİda Kaz Dağları · 70K
- 2019 ŞubatManavgat · 73K
- 2019 MartAlanya · 68K
- 2019 Nisanİznik · 160K
- 2019 AğustosSalt Lake · 100 mil
Her yarış bir sonrakine hazırlıktı; her biri bedenimle aklım arasındaki iletişimi biraz daha netleştiren bir ders oldu. Ultra koşuda mesele sadece koşmak değil — bulunduğunuz koşullarda yaşamayı öğrenmek.
Ağustos 2019'da, hava koşulları yüzünden bir ay ertelenen Salt Lake'e başladım. Cuma akşamı saat 18:00'de start aldık; parkuru bitirmek için 34 saatimiz vardı. Gündüz, tuzdan yansıyan güneşin altında beyaz bir fırının içinde koşuyor gibiydim; gece ise kafa lambamın aydınlattığı 25-30 metrelik dar bir tünelde, reflektörlü işaretleri arayarak ilerliyordum. Aynı günün içinde iki ayrı dünya.
Bu 160 kilometreyi tek başıma almadım. Rıza, Özden ve Selçuk ile bir ekip olduk — bazen konuşarak, bazen sessizce, hep aynı ritimde. Kontrol noktalarında birbirimizi bekledik, geceleri kafa lambalarımızla birbirimize işaret verdik, yorulduğumuzda birbirimizin cümlesini tamamladık.
Enerjimi tasarruflu harcamayı, acıyla değil kafayla konuşmayı orada öğrendim.
130. kilometrede işler zorlaştı. Ayağımda su toplamıştı, topuğum acıyordu, uyku bastırıyordu. Bırakma fikri birkaç kez aklımdan geçti. Ama eşim Zuhal'in beni bitiş çizgisinde beklediğini düşündüm, dostlarımın sözlerini hatırladım — ve yürümeye devam ettim.
Gece yarısına doğru, Rıza, Özden ve ben el ele son metreleri tamamladık. Saatler süren bir yolculuğun ardından bizi bekleyen kalabalığın sesi, çölün sessizliğini birden doldurdu.
O günden bu yana şunu biliyorum: bazı mesafeler tek başına alınır, bazıları ancak birlikte taşınır. Tuz Gölü bana ikisini de öğretti.